Anna Popek o traumatycznych przeżyciach w życiu: "Za mało zrobiłam, żeby ich ratować" [WIDEO]

Są okazje na które trzeba się ubrać i zadbać o to aby wyglądać adekwatnie do sytuacji. Ważne jest również to, co kobieta ma na sobie w określonych okolicznościach. Ja tym strojem, tą piękną suknią, która jest taka okazała i trochę królewska chciałabym podkreślić, że zależy mi na Fundacji Ewy Błaszczyk i zależy mi na tym, żeby ona zbierała pieniądze i rozwijała tą zupełnie pionierską dziedzinę w którą los ją rzucił. Bo przecież to nie był jej wybór, to historia jej życia, a z Ewą znamy się od bardzo wielu lat, myślę, że ponad 15 - zdradziła nam prezenterka.

W różnych etapach jej życia, gdy mogłam to pomagałam, pojawiałam się na konferencjach prasowych, robiłam materiały filmowe, czy felietony czy po prostu byłam na aukcjach na jej rzecz i licytowałam także. Jest to kobieta niezwykłego hartu i konsekwencji. Kobieta, która potrafiła z nieszczęścia zbudować taki pomost dla innych, którzy są w podobnych kłopotach, albo których bliscy odchodzą czy są na granicy życia i śmierci i myślę, że ona daje nadzieję ludziom, którzy tracą bliskich albo którzy widzą, że może to się stać, więc ratuje ludzi. Podoba mi się to, że ciągle szuka nowych możliwości – właśnie rozmawiałyśmy z tym, że takie nowe możliwości daje nauka, rozwój medycyny, neurologia, która szuka rozwiązań. Nie wolno się poddawać, u Ewy jest niesłychany hart ducha - kontynuowała.

Były, oczywiście że były. Odchodzenie rodziców to jest straszna trauma i zawsze człowiek ma do siebie żal – ja tak właśnie mam, że jeszcze za mało zrobiłam, żeby ich ratować i teraz myślę, że zrobiłabym to zupełnie inaczej i to jest właśnie cenne u Ewy, że ona też przeżywała pewnie ból, rozpacz i strach, ale działa, a wielu z nas przytłoczonych tymi emocjami przestaje działać i zostawia wszystko losowi, a czasem trzeba jednak powiedzieć nie i ten los powstrzymać albo próbować przynajmniej ze wszystkich sił - wyznała.

Więc miałam takie trudne doświadczenia nie tylko z resztą zdrowotne, rodzinne, ale też zawodowe. Ważne jest to, żeby przez to przejść, bo może się okazać, ze nic z nas nie zostanie po takim strasznym doświadczeniu, ale jeśli przejdziemy to, to naprawdę jesteśmy mocni i wierzymy bardziej w siebie niż wcześniej - podsumowała.