Gwiazda "Klanu" mocno przeżyła rozwód z mężem. Musiała sięgnąć po leki

Dorota Naruszewicz gościła w środowym wydaniu "Dzień dobry TVN", by przekonać widzów o tym, że wiek to tylko liczba i po "50" można nadal spełniać się zawodowo i prywatnie. Aktorka, która zyskała popularność dzięki roli Beaty w "Klanie", podkreśliła, że po "wszelkich trudach i wertepach" dziś czuje się szczęśliwa. Mówiąc o gorszym czasie w swoim życiu, wspomniała o szukaniu się na nowo po rozwodzie z mężem.

Dorota Naruszewicz wspomniała, że rozstanie z mężem po 15 latach małżeństwa mocno przewartościowało jej życie. Powiedziała:

Wertepy były bardzo typowe, po prostu rozstanie z mężem po bardzo długim stażu i później odnalezienie się w nowej rzeczywistości, odpowiedzenie sobie na pytanie: "Czy dam sobie radę? Jak to zrobić?". Jestem w miejscu, z którego nigdy nie chciałabym wyjść, bo jest cudownie. Wymagało to ode mnie świadomej pracy, zastopowania, przemyślenia, skupienia się na sobie. Wiek, w którym jestem, ułatwił mi to.

ZOBACZ TEŻ: Córki Doroty Naruszewicz mieszkają w USA. Aktorka skomentowała wyniki wyborów prezydenckich

Dorota Naruszewicz podkreśliła, że po rozstaniu z mężem mogła liczyć na duże wsparcie swoich nastoletnich córek. Wskazała, że dzięki dzieciom szybko stanęła na nogi po rozwodzie. Wyjaśniła:

Dzieci były moim wsparciem. [Córki] miały 16 i 19 lat, więc były już na tyle duże i dojrzałe, że mogłyśmy sobie świadomie o tym porozmawiać. Założyłam sobie, że będę szczera i nie będę kłamać. Zbudowałam sobie z nimi bardzo fajną, dojrzałą relację i to zaprocentowało.

ZOBACZ TEŻ: Nie każdy wie, czyją żoną była Dorota Naruszewicz. Ciężko odchorowała rozwód

Dorota Naruszewicz wspomniała w "Dzień dobry TVN", że po rozpadzie małżeństwa nabyła lęków spowodowanych tym, jak sobie poradzi sama. Za namową córek podjęła terapię, otrzymała także odpowiednie leki od specjalistów, dzięki którym stanęła na nogi. Powiedziała:

Otarłam się o trudny moment, w którym musiałam sięgnąć po poradę specjalisty. Bodźcem do tego były moje dzieci, ponieważ stwierdziłam: "Nie poddam się! Pójdę do lekarza". Sięgnęłam po farmakologię i to mi bardzo pomogło. Przebrnęłam szybko przez ten trudny okres. Nauczyłam się powolutku, krok po kroku, pokonywać te wszystkie trudności, których się obawiałam. (...) Kierowałam się tym, jaką mamą chciałyby widzieć moje dzieci w tej sytuacji. One dawały mi siłę.