"Zawsze się go wstydziłam". Influencerka zmniejszyła biust. Były znicze i minuta ciszy

Joanna Banaszewska od lat dzieli się w sieci swoim życiem, biznesem i codziennością, ale tym razem zdecydowała się na wyjątkowo osobisty wpis. "Napisałam ten post dla każdej kobiety, która czuła się przez chwilę podobnie" — podkreśliła. Influencerka opowiedziała o latach walki z kompleksami, komentarzami i poczuciem, że jej ciało nie należy do niej. Teraz, po operacji zmniejszenia biustu, mówi wprost: to była decyzja, która zmieniła jej życie.

ZOBACZ TAKŻE: Nicol Pniewska chorowała na bulimię. "Próbowałam być idealna"

W swoim poście Joanna Banaszewska wróciła do czasów szkolnych i pierwszych doświadczeń związanych z wyglądem.

Zawsze miałam duży biust — wyjawiła, opisując, jak już w szóstej klasie podstawówki stała się obiektem komentarzy i spojrzeń.

Wspomina, że w szkole granice były przekraczane regularnie — nie tylko słowami, ale też zachowaniem rówieśników.

Nieraz w czasach szkolnych granica została przekroczona i byłam dotykana — w żartach lub bardziej agresywnie — przez chłopców ze szkoły i nie tylko — pisała.

ZOBACZ TAKŻE: Krzysztof Zanussi miał wypadek. Pojawił się publicznie z gipsem

Banaszewska przytoczyła sytuacje, w których obcy ludzie czuli się uprawnieni do oceniania jej ciała na głos, a ona — nastolatka — nie miała narzędzi, by się bronić.

Nigdy nie zapomnę, jak w upalne lato, mając jakieś 19–20 lat, jechałam do pracy i jakaś starsza kobieta na cały autobus skomentowała mój dekolt. Zapadłam się pod ziemię.

To właśnie wtedy zaczęło się poczucie wstydu i chęć ukrywania się:

Długie lata chciałam się "schować", chciałam, żeby w końcu wszyscy dali mi ku*** święty spokój.

Influencerka przyznała, że przez lata nosiła wyłącznie luźne, workowate ubrania, by odwrócić uwagę od biustu. Choć z czasem nauczyła się akceptować swoje ciało, przyznaje, że nigdy go nie lubiła.

Na operację czekała rok. Im bliżej terminu, tym większy był stres — aż do momentu, gdy przyjaciele zrobili jej niespodziankę, która kompletnie ją rozbroiła. Zorganizowali symboliczne "ostatnie pożegnanie biustu": były tatuaże, znicze, pochód, wieniec i minuta ciszy. Ten nieco absurdalny, ale bardzo czuły gest pomógł jej oswoić strach i wejść w zabieg z lżejszą głową.

Dziś już jestem kilka tygodni po operacji. I chyba pierwszy raz w życiu czuję, że odzyskałam swoje ciało — podsumowała.

ZOBACZ TAKŻE: Córka Oświecińskiego po operacji. Pokazała zdjęcia ze szpitala