Sylwia Peretti po śmierci syna straciła przyjaciół. To straszne, dlaczego się od niej odwrócili

W nocy z 14 na 15 lipca mój jedyny syn zginął w wypadku samochodowym. A ja? Ja umarłam razem z nim. Mnie nie ma. Nie istnieję. Nie jestem w stanie żyć, funkcjonować normalnie. To wydarzenie nie dociera jeszcze do mnie i chyba nigdy nie dotrze. Teoretycznie jestem świadoma, że mój syn zmarł, ale czuję, jakby wszystko działo się poza mną (…) Dziś bycie Sylwią Peretti jest dla mnie przekleństwem (…) Nie będę nic udawać. Straciłam wszystko, co miało dla mnie wartość – otworzyła się.

Okazała się (ta sytuacja) weryfikatorem, papierkiem lakmusowym, który pokazał mi, na kogo mogę liczyć, a na kogo nie. Osoby mi bliskie stały się obce, a te, które miałam do tej pory za obce — bliskie. Niektóre przyjaźnie kończą się wraz z ostatnim łykiem szampana. Są osoby, które zapadają się pod ziemię, tylko dlatego, że nie odebrałam od nich kilku telefonów lub nie miałam siły, by się spotkać. Oznacza to, że nie były moimi przyjaciółmi – zaczęła.

Było to smutne dla mnie doświadczenie, ale chyba przywykłam. Samotność jest uzależniająca, kiedy jej posmakujesz, nie będziesz szukał kontaktu z ludźmi – zdobyła się na refleksję.