Zombie Boy nie żyje. Wytatuowany model z teledysku Lady Gagi popełnił samobójstwo!

Samobójstwo mojego przyjaciela, Ricka Genesta, Zombie Boya, jest kompletnie dewastujące. Musimy pracować ciężej, żeby zmienić kulturę, sprawić, że zdrowie psychiczne będzie priorytetem i przestać stygmatyzować osoby z problemami. Jeśli cierpisz, zadzwoń do przyjaciela lub rodziny. Musimy ratować się nawzajem.

8 rano, miałem ponad 40 nieodebranych połączeń, dziesiątki smsow i wiadomości.Wczoraj w biurze zastanawialiśmy się, czy u Ricka wszystko dobrze. Mówiłem, że muszę się do niego odezwać, bo przez odległość i brak czasu nie mieliśmy ostatnio kontaktu.Ponad 2 lata wspólnej przygody, wiele udanych projektów i świetna zawodowo-prywatna relacja.Ikoniczny człowiek, dobra osoba, która nikomu nie chciała zrobić krzywdy, robiła ją tylko sobie.To z nim zacząłem poważną przygodę z show-biznesem ponad 8 lat temu, to przy nim zostałem rzucony na głęboka wodę, która razem przeszliśmy mimo wszystko bardzo spokojnie.To z tą osoba wiąże swoje pierwsze, profesjonalne kroki i to przy nim uczyłem się podstaw. Razem się uczyliśmy, bo w końcu zaczęliśmy to, jak on sam zaczynał.Dopiero pojawiał się u boku Lady Gagi, która miała w tamtym czasie swoj najlepszy moment. On go zaczynał dopiero mieć.

Rick, pamietam naszą pierwszą rozmowę, potem wiele kolejnych i te wszystkie dziwne historie, których nigdy nie zapomnę.Pod swoją wytatuowaną skórą chowałeś wiele problemów, które pokazywałeś swoim wyglądem. Tatuowałeś się przez chorobę i ludzi. Uzewnętrzniles się całemu światu, w ten sposób walczyłeś ze sobą. Ze sobą, swoją chorobą i ludźmi. Niewielu znało Twoje problemy.Byłeś osobą kochaną przez tłumy. Nie tylko przez to, że „byłeś dziwakiem”. Ty po prostu miałeś energię, którą ludzie kochali.Taka mała tajemnica, o której chyba wie niewiele osób- to ja poznałem Cię z Twoja dziewczyną i pamietam widok jak leżeliście na kacu na planie klipu Honoraty. Mimo zmęczenia byłeś profesjonalistą. Uwielbiałem ten luz i spontaniczność.

Muszę tez się poskarżyć, ale pamietam jak od 6 rano musiałem Cię szukać po klubach i barach, bo wyszedłeś wieczorem na miasto, mając rano nagrania programu porannego, na które ostatecznie nie dotarłeś. Wróciłeś z imprezy po 14. Ale Ty taki właśnie byłeś i nikt nigdy nie mógł Cię zmienić. Chciałeś być zawsze sobą.Pamiętam nasze wspólne wyjście do studia tatuażu. Byłem przerażony, ze zaraz czeka mnie uderzenie tej dziwnie grającej maszynki. Ty się położyłeś, chwilę się zastanowiłeś, gdzie masz jeszcze miejsce i wydziarałeś sobie robaka. Na stopie, bo tylko tam się mieścił. Wychodząc czekała na Ciebie masa paparazzi, nie lubiłeś tego i już na starcie tego nie chciałeś.Pamietam jak w 2011 roku miałeś 1,5mln fanów na fb- wielu ludzi interesowało Twoje życie. Życie osoby, która nie wiedziała co się dzieje, nie do końca chciała.To ulice i znajomi kształtowali przez tyle lat Twoje życie. Pamietam naszą rozmowę, gdzie mówiłeś o tym, jak różne zajęcia miałeś zanim odkryli Cię Lady Gaga i Nicola Formichetti, dyrektor MUGLER. Odkryli potencjał w punku z ulic Montrealu. I się sprawdziło. Później przyszły sesje i wywiady do największych magazynów świata, teledysk Gagi do „Born This Way”, największe pokazy mody, jedna z najbardziej ikonicznych reklam w historii- LOREAL Dermablend, potem hollywoodzki film i historia z rozwijaniem Twojej muzycznej pasji. Stałeś się legendarna postacią w wielu kręgach. Ty wtedy nie wiedziałeś, co dzieje się z Twoim życiem. A działo się wiele dobrego.Pamiętajcie tez jedno- przy tej okazji ciężko nie wspomnieć o ważnej rzeczy jaką są problemy z zaburzeniami psychicznymi, depresjami, lękami. Wielu z nas je ma, wielu je ukrywa i wielu tak jak Rick ucieka od pomocy idąc w inne, „lepsze” rozrywki. Dbajcie o siebie i bliskich- zastanówcie się czy wszystko u nich ok. Rozmawiajmy. Idąc słowami Gagi i jej dzisiejszego twitta o Ricku „We must save each other”.Do zobaczenia, Przyjacielu!