Na łamach magazynu Uroda życia, artystka po raz pierwszy udzieliła bardzo intymnego wywiadu, w którym zdradziła wiele sekretów ze swojej przeszłości. Jak się okazuje, dorastanie oraz kolejne związki nie należały do najłatwiejszych. Dodatkowo piosenkarka zdradziła, że w tym momencie najważniejszym elementem w jej życiu są dzieci, bez których nie wyobraża sobie egzystowania.
Dzieci przychodzą mi pierwsze do głowy. Są najpiękniejsze i najważniejsze. Choć macierzyństwa, jak każdej innej umiejętności, musiałam się nauczyć. Nigdy nie pałałam jakąś wielka chęcią, by posiadać dzieci. Ciąża była dla mnie bardzo dużym wyzwaniem – fizycznie i psychicznie. Okazała się ogromna huśtawka emocji, której zupełnie się poddałam. Nie wiedziałam, co się ze mną dzieje, dręczyły mnie myśli, czy będę umiała obdarzyć odpowiednim uczuciem tego człowieka, który jest we mnie, a którego jeszcze nie znam - czytamy.
Ania w wieku 11 lat straciła ukochanego ojca. Wydarzenie to przewróciło jej beztroskie dzieciństwo do góry nogami. Szybko musiała dorosnąć, lecz gdy zaczęła układać swoje samodzielne życie, to los również jej nie oszczędzał. Kolejnym ciosem było rozstanie z partnerem, Pawłem Jóźwickim, po którym nie wiedziała jak się pozbierać.
W pierwszym momencie poczułam, co prawda, ulgę od jakiegoś ciężaru, który pewnie rósł przez długi czas, ale ciężko było go dostrzec bez odpowiedniej perspektywy, bez dystansu. Nie zdawałam sobie jednak wtedy sprawy z tego, co to jest samotność. Nigdy nie byłam sama. W pewnym momencie poczułam tę pustkę, przestrzeń do wypełnienia. Nie jesteśmy stworzeni do życia w pojedynkę. Ta prawda dotarła do mnie, ale nie stało się to szybko. Potrzebowałam dwóch lat - zdradziła Dąbrowska.
Artystka, która niebawem kończy 37 lat, szczerze wyznała, ze dopiero niedawno nauczyła się funkcjonować sama ze sobą.
Jestem mistrzem znajdowania w swoim życiu i przede wszystkim w sobie samych braków, niedoskonałości, ułomności, to prawda. Dodatkowo nie umiem przyjmować pochwał, a nawet zwyczajnych faktów mnie dotyczących, które mają pozytywne zabarwienie.Całe dorosłe życie atakowałam siebie. Aż wreszcie dotarło do mnie, że to jest bardzo smutne. Że bardzo smutne jest takie życie, kiedy się ciągle do siebie samej strzela: "Jestem za gruba", "Źle się ubrałam", "Głupio coś powiedziałam". Ile można?! Przychodzi moment, kiedy wreszcie trzeba sobie powiedzieć: "Nie jest źle, doceń to, co masz! - czytamy.
Ania wyciągnęła wnioski ze wszystkich życiowych lekcji, które odbyła przez niemal 40 lat. Teraz zupełnie inaczej patrzy na siebie i na całe świat, o czym świadczy pozytywny ton, którym artystka zakończyła rozmowę:
Żegnam demony. Teraz u mnie przedwiośnie! I remont w domu.
