Joanna Przetakiewicz odpowiada na komentarz Jacka Kurskiego o chorobie Rinke Rooyensa. To nie koronawirus

W sobotę odbył się finał 11. edycji The Voice of Poland. Widzowie zdecydowali, że najlepszym głosem w Polsce został podopieczny z drużyny Michała Szpaka – Krystian Ochman.

Joanna Przetakiewicz

Zuza Maciejewska

6 grudnia 2020, 13:20

Tradycyjnie, tuż przed ogłoszeniem wyników, głos zabrał prezes TVP Jacek Kurski. W swojej krótkiej wypowiedzi nawiązał do choroby Rinke Rooyensa, właściciela firmy RochStar produkującej show:

Dziękuję firmie produkującej, a w szczególności pozdrawiam Rinke Rooyensa, który swoją walkę na dużo ważniejszym froncie prowadzi i wygrywa. Jesteśmy Rinke z tobą – powiedział Jacek Kurski.

DLA CIEBIE
Cierpi na Hashimoto i SIBO. Chciała "schować się przed światem"

Joanna Przetakiewicz odpowiada Jackowi Kurskiemu

Gdy wypowiedź Kurskiego obiegła media, fani zaczęli spekulować na temat tego, co dolega producentowi. Zaczęły się pojawiać głosy, że Rooyens walczy z koronawirusem. Wątpliwości w tej kwestii postanowiła rozwiać jego żona, Joanna Przetakiewicz. W rozmowie z Plejadą powiedziała, że jej mąż nie walczy z żadną aktywną chorobą:

To nie jest żaden koronawirus, tylko te same sprawy, które dzisiaj już są w zasadzie nieaktualne. Nic się nie dzieje. Rinke nie walczy z żadną chorobą aktywną.

Projektantka dodała, że z powodu osłabionego organizmu, Rooyens musi szczególnie na siebie uważać, by nie zarazić się COVID-19:

Rinke chorował ponad miesiąc na ostre zapalenie płuc. Dziś rzeczywiście o siebie mocno dba ze względu na koronawirusa, który przecież atakuje płuca. Teraz musi być potrójnie ostrożny.

Warto przypomnieć, że Joanna Przetakiewicz po raz pierwszy na temat choroby męża wypowiedziała się w rozmowie z magazynem Vivą!. Powiedziała, że Holender w lutym zachorował na ciężkie zapalenie płuc. Gdy jego stan ulegał pogorszeniu, poprosiła teścia, by natychmiast przyleciał do Warszawy:

Gdy zobaczył syna, powiedział, tego nigdy nie zapomnę, że Rinke jest jak „tonący ptak”, że już nic do niego nie dociera… Patrzyłam na niego. Leżał bez ruchu, pod kroplówkami, miał zamknięte oczy. Czy naprawdę mogłabym go stracić? Czy trzeba strachu, by przewartościować życie, dostrzec, co naprawdę jest ważne?.

Więcej na ten temat pisaliśmy tutaj.