Teraz himalaistka po raz ostatni pożegnała Mackiewicza. Opublikowała wzruszający list na Facebooku:
Zrobiliśmy razem piękne i autentyczne rzeczy. Nadal będziesz istniał w moim życiu na wiele sposobów, bo gdy się pozna kogoś takiego jak ty i pozwoli mu wejść do swego życia, to nie da się już zatrzeć śladu po tej osobie. Twój uśmiech pozostanie na zawsze w moim sercu, a iskra twoich oczu będzie rozjaśniać moje dni. Nie wiem, kiedy przekroczyłeś tę ostateczną linię i czy mogłam wtedy to zauważyć. Nie wiem, kiedy zaczęłam cię tracić, kiedy dotarłeś do punktu, skąd nie ma już powrotu i czy sam to poczułeś. 90 metrów poniżej szczytu byłeś jeszcze w dobrej kondycji. Potem niewiele rozmawialiśmy, ale nie mniej niż wcześniej. Byliśmy bardzo skoncentrowani, kiedy się wspinaliśmy.
W poruszającej wiadomości do Tomasza, Elisabeth podziękowała mu również za ratunek:
Nie wiem, jak to się stało, że dzisiaj się żegnamy. Jedyne, co czuję, to twoja nieobecność i cała fala uczuć. Byłeś człowiekiem z wielkim sercem i walczyłeś do końca, by zejść na dół i uratować mi życie. Jestem ci winna życie Tomku, bo gdybyś nie miał siły i odwagi, by walczyć o zejście na 7280 metrów tej zimnej, nieludzkiej nocy z 25 na 26 stycznia, to mnie by już tu nie było, byłabym teraz z tobą. Dałeś mi swoją wielką, piękną energię, którą dziś zabieram ze sobą. Dziękuję, że byłeś tym, kim byłeś
Trzeba przyznać, że jej wyznanie jest wyjątkowo szczere, ale nie zmywa niespokojnych myśli na temat wydarzeń, które rozegrały się na szczycie góry. Po wypadku podejrzewano Revol o kłamstwo i mieszanie we własnych zeznaniach. Jej wersja była wyjątkowo niespójna, a fakt, że Mackiewicz nie był pierwszym jej partnerem, który zginął w górach wcale nie pomagał.
Jak myślicie, mogła mieć coś wspólnego z wypadkiem?
