Po rozstaniu z Antonim Królikowskim, czyli ojcem swojego dziecka, Joanna zajęła się maluchem całkowicie sama. Na szczęście może liczyć na pomoc mamy.
Pomaga mi mama, ona jest non stop z Vincentem, jak mnie nie ma. Ja często jestem po 12 godzin na planie, teraz jestem właśnie w zdjęciach i jest z nami moja mama. Żłobek był również brany pod uwagę, chodziłam nawet na adaptację, ale mój syn jak zachorował, to miesiąc musiał brać antybiotyk.
Czy nie chciałaby jednak spróbować raz jeszcze takiej opcji? Dlaczego Joanna Opozda tak kategorycznie odrzuca możliwość skorzystania z opieki nad dzieckiem w żłobku?
Myślę, że żłobek to jest ostateczność, bo takie małe dzieci dobrze by było, żeby miały to poczucie bezpieczeństwa i były z kimś kogo znają, czyli w tym przypadku z mamą, tatą, babcią do tego 3 roku życia, kiedy nie mówią i nie mogą powiedzieć o swoich potrzebach, opowiedzieć o tym, co się wydarzyło. Kiedy chorują, no bo wiadomo, że dzieci w żłobku i przedszkolu bardzo chorują. Takie malutkie dziecko jeszcze nie mówi, więc nie powie, że boli go brzuch, rączka, paluszek tylko płacze i trzeba iść do lekarza i sprawdzić i go badać, a tak to dziecko powie „boli mnie gardło”. Jak już oddam do przedszkola – tak mi się wydaje – i jak już coś się wydarzy, opowie mi o tym, a ja będę mogła posłuchać, co się tam wydarzyło. Takie mam podejście.
Aktorka chciałaby poczekać do momentu, gdy Vincent będzie mógł się z nią skomunikować.
Wolałabym poczekać do tego momentu, kiedy Vincent będzie się mógł ze mną skomunikować i powiedzieć co się wydarzyło, co ewentualnie go boli i co się dzieje.
Mimo wszystko Joanna Opozda rozumie to, że część rodziców nie ma innej możliwości i musi skorzystać z opieki żłobkowej.
Chociaż rozumiem też, że ciężko jest np. wrócić do pracy, że trzeba do tego żłobka czasami oddać dziecko, bo nie ma się wyjścia i nie ma pomocy ze strony dziadków, rodziców i ja nikogo nie oceniam. Rozumiem, są takie sytuacje, które nas do tego zmuszają, ale jeśli można ich uniknąć to jestem za tym.
Joanna Opozda
