Jastrząb Post
Exclusive
Edyta Górniak drży o Allana. Nie tylko ewentualny udział syna w wojnie napędził jej strachu

Edyta Górniak drży o Allana. Nie tylko ewentualny udział syna w wojnie napędził jej strachu

Edyta Górniak bez wątpienia osiągnęła spektakularny sukces, jeśli chodzi o muzykę. Tego samego nie można jednak powiedzieć o jej życiu prywatnym. Prasa kolorowa rozpisywała się o jej licznych związkach, które kończyły się rozstaniem. Pierwszym partnerem gwiazdy, o którym wiemy, był Dariusz Kordek. Uczucie między nimi było na tyle silne, że postanowili się zaręczyć. Motylki w brzuchu nie trwały jednak zbyt długo, wskutek czego do ślubu nigdy nie doszło.

Paulina Pucuła

2 marca 2022, 18:10

Kolejnym partnerem Górniak był dziennikarz Piotr Gembarowski. I ta relacja nie przetrwała. Wkrótce na swojej drodze spotkała Piotra Kraśkę, a następnie prezesa i redaktora naczelnego Radia Zet - Roberta Kozyrę. Wspólne budowanie przyszłości zakończyło się fiaskiem. W 2005 roku diwa po raz pierwszy stanęła na ślubnym kobiercu. Sakramentalne "tak" powiedziała Dariuszowi Krupie, któremu urodziła syna. Para nadała mu imiona - Allan Karol. Po kilku latach płomień namiętności wygasł. W 2010 roku zakończyli batalię sądową w sprawie rozwodu.

Gwiazda długo nie wytrzymała jako singielka. Jeszcze w tym samym roku związała się z prawnikiem Piotrem Schrammem. Po czterech latach rozstali się. Edyta wyprowadziła się wtedy do Stanów Zjednoczonych i weszła w związek z Williamem McKinneyem. Jej kolejnym partnerem był Mateusz Zalewski, z którym była w ciąży. Piosenkarka poroniła. Na domiar złego okazało się, że była zdradzana. Jakiś czas temu zdecydowała się otworzyć na ten temat i opisała wszystko ze szczegółami.

Edyta Górniak drży o swojego syna

Edyta Górniak spełnia się jako matka. Wychowała syna, który w tym roku skończy 18 lat. Diwa wyjawiła nam, jaką niespodziankę szykuje dla nastolatka, który już niebawem wkroczy w dorosłość.

Piosenkarka niejednokrotnie udowadniała, że jest nieprzeciętnie wrażliwą osobą. W rozmowie z reporterką Jastrząb Post wyznała, że o swoje dziecko boi się od jego poczęcia. Czy obawia się tego, że zostanie powołany do wojska i będzie musiał walczyć o kraj?

Od momentu kiedy nastąpiło poczęcie, bałam się o niego zawsze i to jest taki naturalny lęk każdego kochającego rodzica. Nie ma dnia, żebym się o niego nie bała, nie martwiła. Życzę mu tego, żeby mądrze przeszedł życie i żeby jego życie było pełne kreacji i piękna. Staram się uczyć go, żeby ze wszystkich sytuacji – szczególnie tych trudnych i kontrastowych wyciągał mądre umiejętności, mądre nauki. Żeby nie powtarzał jak koń w cyrku tych samych błędów. Zawsze się o niego boję, niezależnie od tego, jakie byłyby czasy. Ale oczywiście teraz są bardziej delikatne. Natomiast ja się w tej sytuacji dopatruję dobroci. Moje serce widzi tę dobroć, która nareszcie przemawia tak bardzo odważnie.

Zdaniem Edyty, ludzkość otrzymuje teraz lekcję życia. Czy uważa, że wszyscy są odpowiedzialni za to, że wybuchła wojna w Ukrainie?

Być może ludzie będą musieli wielokrotnie doświadczać takiego cierpienia, żeby przebudzić w sobie miłość i łagodność, dlatego, że ja to powtarzam - jakkolwiek to brzmi banalnie - ale prawa wszech kreacji boskiej są bardzo proste. Uwierz, a będzie ci dane. Widocznie wiele osób wierzyło w to, że będzie wojna i to jest taki hologram, który wyemitowali w stronę wszechświata. I też drugie bardzo ważne prawo - na początku było słowo, a słowo stało się ciałem. Czyli się zmaterializowało. Jeżeli ludzie w milionach osób będą powtarzali: wojna, wojna, wojna, to ma to zupełnie inną częstotliwość na przestrzeni niż pokój, miłość, łagodność, harmonia, synchronizacja, dobro, wrażliwość, pokora, empatia. To są zupełnie inne słowa. Jeżeli będziemy wypełnieni treścią gniewu i słowami wojna to taką przestrzeń budujemy. My ciągle nie chcemy wziąć odpowiedzialności za nasze życie. Za to życie, które jest w nas i które kreujemy przez to, co nas wypełnia. Jeśli jesteśmy w pełnym napięciu cały czas, to tworzymy konflikty. Jeśli uporamy się ze swoimi lękami, gniewami, trudnym dzieciństwem i traumami, to wtedy stajemy się łagodni dla siebie i przez to dla otoczenia. Taka jest droga. To nie jest łatwa droga, ale jest możliwa.

Jakie jest Wasze zdanie na ten temat?