Wojciech Młynarski zaczął karierę na początku lat 60. Zadebiutował na festiwalu w Opolu w 1963 roku. W swoich tekstach łączył lekkość formy z obserwacjami rzeczywistości, satyrą, krytyką, uniwersalnymi prawdami. Współpracował z plejadą gwiazd (pisał dla Maryli Rodowicz, Czesława Niemena, Anny German, Anny Jantar, Krzysztofa Krawczyka, Zdzisławy Sośnickiej, Stana Borysa, Ewy Bem, Alicji Majewskiej, Ireny Santor, Jaremy Stępowskiego czy Jerzego Połomskiego) i kabaretów, takich jak: Dude, Dreszczowiec i Owca. Jego słynne piosenki to, m.in.: "A wójta się nie bójta", "Ballada o dzikim zachodzie", "Bawmy się!", "Ladies and Gentelmen", "Po co babcię denerwować", "Piosenka o Maryni", "Przyjdzie walec i wyrówna", "Tupot białych mew", "W Polskę idziemy" i innych, a także skecz "Ogórki małosolne" oraz monologi "Latarnik" i "Pieprzna ballada".