Tak Małgorzata Potocka dowiedziała się o nowotworze. "Gapiłam się na nią jak głupia"

Małgorzata Potocka to jedna z najbardziej wyrazistych postaci polskiego kina i teatru. Ceniona aktorka, a obecnie także dyrektorka Teatru Powszechnego w Radomiu, przez lata kojarzyła się widzom z wizerunkiem kobiety niezwykle silnej, przebojowej i niezależnej. W życiu zawodowym uchodziła za osobę, która potrafiła przeforsować każdy projekt, z łatwością przekonując do swoich wizji prezesów i dyrektorów. Jednak za fasadą zawodowego sukcesu i wizerunkiem "czarodziejki" kryły się niezwykle trudne, osobiste doświadczenia. Te były związane z poważnym kryzysem psychicznym Potockiej, o których gwiazda zdecydowała się otwarcie opowiedzieć. To jednak nie jedyna choroba aktorki, z którą przyszło jej się zmagać w życiu.

We wspomnianym wywiadzie dla Plejady Małgorzata Potocka otworzyła się na najtrudniejsze z możliwych tematów. Aktorka opowiedziała m.in. o tym, jak przez długi czas walczyła z depresją. Wyznała, że wszystko zaczęło się, gdy zaczęła mieć problemy finansowe i wszystko, za co się brała, jej nie wychodziło. Wtedy pragnęła nie wychodzić z łóżka i zaczęła mieć bardzo czarne myśli.

Odnosiłam porażkę za porażką, niepowodzenie za niepowodzeniem. Nic mi się nie udawało. A miałam dwie córki, wielki dom i masę obowiązków. Udawałam, że wszystko jest w porządku. Gdy zostawałam sama, zasłaniałam okna, kładłam się do łóżka, leżałam i się nie ruszałam. Gdy wracały moje córki, odnajdywałam w sobie pokłady nadludzkiej siły i wstawałam. (...) W końcu doszłam do momentu, kiedy zaczęłam walić łbem o ścianę. Wpadłam w dół i nie widziałam możliwości, żeby się z niego wygrzebać. Doszłam do wniosku, że chyba lepiej, jakbym zniknęła z tego świata. Uznałam, że dalsze życie nie ma najmniejszego sensu - wyznała.

I to właśnie wtedy poczuła, że musi poprosić o pomoc. Odezwała się do zaprzyjaźnionego psychologa, który po czasie postawił Potocką na nogi. Początkowo przyjmowała ona leki, jednak gdy te nie przynosiły zamierzonych rezultatów, wyjechała z córkami na dłuższe wakacje, aby "naładować baterie".

Przez parę miesięcy łykałam jakieś pastylki, ale czułam się po nich jak zombie. Jacek zasugerował, żebym pojechała z córkami w jakieś słoneczne miejsce. Długo nie czekałam z decyzją. Wróciłam do domu i poprosiłam dziewczynki, żeby się szybko spakowały. Następnego dnia miały mieć jakiś sprawdzian, więc próbowały namówić mnie, żebyśmy przełożyły ten wyjazd. Uznałam jednak, że są sprawy ważniejsze. Szkoła przecież nie zając, nie ucieknie. Kupiłam bilety lotnicze, wsiadłyśmy w samolot i przez dwa tygodnie leżałyśmy plackiem na plaży. Nigdy wcześniej nie spędzałam tak wakacji - dodała Potocka.

Zobacz też: Małgorzata Potocka ujawnia wysokość emerytury. "Nie byłabym w stanie opłacić nawet rachunków"

Depresja nie była jedyną chorobą, która dotknęła Małgorzatę Potocką. Aktorka lata temu musiała zmierzyć się również z nowotworem. We wspomnianym wywiadzie wyznała, że początki były bardzo trudne, bo nie spodziewała się, że może to ją spotkać. Szczególnie że nigdy nie chorowała i dbała o siebie.

Poszłam kontrolnie na mammografię. Gdy lekarka powiedziała mi, że wykryła guza, zbaraniałam. Gapiłam się na nią jak głupia. Uważałam, że jestem okazem zdrowia. Rzadko choruję, regularnie uprawiam sport, nie palę, nie piję, mam mnóstwo energii. Wydawało mi się, że wszystkich może dopaść nowotwór, tylko nie mnie. Powiedziałam tej lekarce, że to najgorszy dzień mojego życia. Na co usłyszałam: "Co za bzdury pani opowiada? To najpiękniejszy dzień pani życia. Mamy go! Znaleźliśmy go! Zaraz go nie będzie". Od razu ustaliłyśmy plan działania - powiedziała.

Co ciekawe, początkowo nikomu nie powiedziała o chorobie. Dopiero gdy pierwsze emocje opadły, opowiedziała o wszystkim swoim córkom. Potocka nie zdecydowała się jednak przekazać tej informacji w pracy.

Przez dwa tygodnie nikomu nic nie powiedziałam. Czekałam, aż przyjdą wszystkie wyniki. Potem zadzwoniłam do jednej córki, a później — do drugiej. Gdy przeżywa się coś takiego, trzeba się wygadać. Rozmowa z bliską osobą może dodać nam siły, podnieść nas na duchu. Postanowiłam natomiast nie mówić o tym nikomu w teatrze. (...) Pewnie byliby tacy, którzy namawialiby mnie, żebym wzięła sobie urlop na czas leczenia. Ja jednak nie wyobrażałam sobie, że mogłabym zrezygnować z pracy - dodała Potocka.