Jest ładny, ma ciepły głos, pisze piosenki proste, łatwe i przyjemne. Gładki jest jak galaretka i podobnie do niej oślizły. Pełno tu melodycznych banałów (umpa umpa w „Jednym tygodniu”), wysilonych power ballad („Linia czasu”, w której przy okazji Brzozowski tragicznie potyka się w górkach), pseudo-sowizdrzalskich kiksów („Kto”). Sęk w tym, że od muzyki robionej po to i tylko po to, żeby się sprzedała oczekiwałbym absolutnej petardy przebojowości. Tu jest zaledwie zamoczony kapiszon. Oby mniej takich płyt na naszym rynku - podsumował dziennikarz w artykule z 2014 r.
Rok później ten sam Paweł Waliński już nie był tak miły, otwarcie przyznał, że Rafał Brzozowski jest beztalenciem.
Nie jest żadną tajemnicą, że o Brzozowskim zdanie mam fatalne. Uważam, że jest beztalenciem, które trwa na scenie muzycznej tylko i wyłącznie w obły sposób wdzięcząc się do pań w zaawansowanym średnim wieku i wciskając się do każdego możliwego klakierskiego show - napisał.
Właśnie za te słowa prawdy, Rafał Brzozowski wytoczył proces portalowi i dziennikarzowi. Sprawa zakończyła się pomyślnie dla artysty, natomiast na stronie internetowej pojawiły się przeprosiny. Ten kontrowersyjny wyrok wzbudził wielką falę komentarzy w branży muzycznej oraz w sieci.
Generalnie uważam, że wyrok sądu jest bardzo kontrowersyjny. Zawsze złoszczą mnie zapędy cenzorskie, tzn. cenzura prewencyjna, gdy ktoś próbuje zablokować. Rozumiem poczucie krzywdy, gdy jakiś recenzent kierując się złymi emocjami, wyrządza komuś straszną, niezasłużoną krzywdę. Nie staje tutaj bezwzględnie po stronie recenzentów, ale nie uważam, że sąd to jest tutaj dobre pole - komentuje w rozmowie z WP Gwiazdy Mikołaj Lizut.
Cała nietypowa sytuacja poruszyła również Karoliną Korwin Piotrowską.
No i mamy bardzo niedobry i cholernie niebezpieczny precedens. Polskie gwiazdy, niezbyt mądre, niezbyt zdolne w swej masie, bez poczucia obciachu i genu ironii, za to z chorobliwym parciem na szkło i kasę, kiepsko albo wcale wykształcone, przyzwyczajone do życia w medialnej bańce, kreowanej przez zaprzyjaźnione media i menagerów, którzy traktują ich jak bankomaty, mają wymarzony punkt odniesienia. Okazuje się, że nie można napisać ostro. Nie można napisać, że ktoś jest kiepski, niezdolny czy tani, nawet jeśli taniość i brak talentu po oczach biją. Recenzent nie ma prawa do subiektywnego zdania i ostrzeżenia odbiorców? Bo ktoś może poczuć się urażony, dobra osobiste naruszone, a jego cześć zostanie naruszona? Serio? Taki Słonimski, Konwicki czy Kałużyński nie mieliby dzisiaj szans. Nie wychodziliby z sądu. Jedyna nadzieja w tym, że tzw. "wybitni polscy artyści", nie mają jednak tyle kasy na to, żeby z każdym niepochlebnym tekstem na swój temat iść do sądu, bo to jednak kosztuje. Jest źle. Będzie gorzej. Nie ma jak ustalać pewnych niezbędnych kryteriów oceny. Ludzi zaleje chłam. Już zalewa.
