Rafał Brzozowski uczcił pamięć Witolda Paszta. Zrobił na wizji coś, czego nie miał w scenariuszu: "Głos mi się łamał" [WIDEO]

Mamy wspólnych przyjaciół, a gdy miałem jakiś kłopot, Witek mówił: Rafał przyjedź, pomogę. To był tak serdeczny człowiek, że nie wiedziałem, co mam z tym zrobić. Powiedziałem to od serducha, jakoś to wszystko szybko ułożyliśmy, bo to była błyskawiczna akcja. Ta wiadomość też nie była tak wczesna, ona później została potwierdzona. Nie wiem, jak to się stało, musiałem się na chwile wyłączyć, bo myślę, że Witek też by tego chciał. On by chciał, żeby ten konkurs trwał, żeby młodzi ludzie następni śpiewali i grali, bo on po prostu kochał muzykę. Zostawił nam piękne piosenki, fantastyczne wspomnienia i swoją osobowość. Zżyliśmy się w tych edycjach mocno – w Seniorze i też prywatnie. Mówi się, że nie ma ludzi niezastąpionych, ale to nie jest prawda.

Miałam kilka razy okazję poznać pana Witolda. Bardzo smutne odejście, jak każde, kiedy odchodzi wielki artysta, który zdobył pojedyncze serca wielu ludzi, którego dopiero co oglądaliśmy w wielkim formacie. Który mówił, był tam i nagle po prostu go nie ma. Bardzo trudne przeżycie, natomiast przepiękne jest to, że tacy artyści zostawiają taki dorobek, który sprawia, że żyją wiecznie. Myślę, że tak będzie i tutaj. Natomiast zawsze takie rozstania, kiedy ktoś się przywiązuje do osoby, która jest osobą, to w pewnym sensie jest dziwne. Ale ta muzyka, to, co tworzy taki człowiek łączy. Myślę, że wszyscy będziemy go wspominać z wielkim uśmiechem i niech on żyje wiecznie w naszych sercach.