Kinga Rusin pochwaliła się nowym nabytkiem. Takie przedmioty potrafią osiągać zawrotne sumy: "Stoczyłam o niego prawdziwy bój"

No i znów nie wytrzymałam! Napisałam list protestacyjny do władz stanowych w Queensland! Musiałam zaprotestować przeciwko trzymaniu w tragicznych warunkach koali w prywatnym pseudo zoo na jednej z wysp, które tam odwiedzaliśmy! Trzy biedne „misie” uwięzione są na maleńkich betonowych wybiegach, z jednym słupkiem do wspinania po środku i gałęziami eukaliptusa, zatkniętymi w plastikową rurę, obok. Wszystko po to, żeby turyści, za kasę, mogli tam przyjść i te biedne, zestresowane stworzenia głaskać oraz robić sobie z nimi selfie! – przekazała w social mediach.

Ten obraz jest już mój! Pojedzie do Polski i trafi do mojej, całkiem już sporej, kolekcji artefaktów z całego świata. Stoczyłam o niego prawdziwy bój z właścicielem lokalnej galerii sztuki. Ci którzy handlują w Australii „ludową” sztuką nierzadko nie spuszczają oka z malujących na trawnikach lokalnych artystów. Chwila nieuwagi i ktoś może podkupić im upatrzony obraz. Ale tym razem to ja byłam pierwsza i nie dałam sobie „palmy pierwszeństwa” odebrać – wyjaśniła.

Aborygeńska sztuka cieszy się od końca lat 80tych coraz większą popularnością. Malarstwo pierwszych mieszkańców Australii doceniły już największe domy aukcyjne świata, jak Sothebys i najwięksi marszandzi, jak Gogosian (jego wystawy w Nowym Jorku, Los Angeles czy Hong Kongu były ogromnym sukcesem, a ceny aborygeńskich obrazów poszybowały po nich w górę). Mówi się, że właścicielem najlepszej kolekcji aborygeńskiej sztuki, osobiście zbieranej przez ostatnie lata, jest … słynny aktor komediowy (i znany kolekcjoner) Steve Martin! Malarstwo Aborygenów to tylko z pozoru kropki, kreski, „ludziki” i zwierzęce motywy. Każdy obraz to przypowieść z przesłaniem. Czasem prosta, czasem bardzo skomplikowana. Żaden obraz nie jest jej pozbawiony. Inaczej byłby, zdaniem artystów, bezwartościowy. Każda opowieść zostaje spisana na odwrocie płótna.

Czasami obraz powstaje kilka godzin, innym razem kilka dni albo tygodni. Nie można go ot tak zamówić. Musi zostać namalowany z potrzeby serca. Im bardziej pracochłonny, im ma więcej elementów, tym jest droższy. Właśnie o te najbardziej skomplikowane dzieła toczy się najcięższe boje. Takie obrazy, dziś już zaliczane nie do nurtu prymitywnego tylko do malarstwa abstrakcyjnego, w dobrej galerii mogą kosztować od kilkudziesięciu do kilkuset tysięcy dolarów. Najdroższy aborygeńskich obraz w historii został wylicytowany w 2007 roku za … 2,5 miliona dolarów!