Joanna Krupa o trzecim małżeństwie i programie "Razem odNowa". "Nie wiedziałam, czy dam radę" [WIDEO]

Na początku nie wiedziałam, czy dam radę zrobić ten program, ponieważ po pierwsze sytuacja z córeczką i też w tym samym roku nagrywałam modelki, więc nie wiedziałam, czy mogę te dwa programy połączyć. Ale on przyszedł do mnie w dobrym czasie, bo ja tak naprawdę miałam pomysł, aby robić metamorfozy dla kobiet. Tyle lat pracuję w show-biznesie, więc chciałam pokazać i być bliżej kobiet, aby im pomagać (...).

Cały koncept programu "Razem odNowa" bardzo mi się podoba. Jedyne moje ale dotyczyło właśnie tego, czy dam radę to zrobić. Ale wyszło na dobre i cieszę się, że mogłam to zrobić, szczególnie, że widzę, jakie pozytywne są finały. Jest to też inspiracja dla mnie, bo widzę, że gdy dwie osoby kochają się i chcą walczyć o siebie, a nawet gdy mają jakieś problemy w związku, to mogą to naprawić.

Gdy decydowałam się robić ten program, to wiedziałam, że obojętnie jaki projekt zrobię, to zawsze ktoś będzie komentował. Mam swoje przeżycia i swoje doświadczenia - dlatego, że nie wyszły mi dwa małżeństwa. To nie znaczy, że nie jestem człowiekiem, który przeżył różne sytuacje w związkach. Ja też w programie nie jestem ekspertem do małżeństw, nie mówię im, co mają robić, żeby naprawić małżeństwo. Ja tak naprawdę jestem ich przyjacielem i takim couchem. Mogę słuchać i mogę pomagać im ze swojej strony i dużo się od nich uczę.(...)

Próbowałam je ratować. Chodziliśmy do psychologa, do terapeuty. Ale jak dwie osoby nie są dla siebie stworzone, to możesz chodzić do 10 terapeutów, a i tak nic nie zrobisz. Jak dwie osoby są zakochane i walczą o swój związek, jak nasze pary, to mają tę szansę. Ale jak dwie osoby nie pasują do siebie charakterem, to siedzieć w związku po to, aby siedzieć, to życie jest za krótkie, żeby nie być szczęśliwym. Lepiej się odłączyć od tej osoby i kibicować temu, co będzie w przyszłości. Jak nie wybierzesz sobie dobrze partnera, to magicznie nikt ci nie pomoże.

Większość ludzi chce mieć kogoś w domu, gdzie może z kimś porozmawiać, przytulić się, powiedzieć, że kochasz. Moja córeczka jest moją miłością, że tak naprawdę nie szukam. Ale gdy stanie się coś spontanicznie i łatwo i nie będzie dramatu, to dlaczego nie? Nigdy nie powiem nie, że nie zgadzam się. Ale tak, żebym była w sytuacji, że nie mogę się doczekać i marzę, żeby ten moment przyszedł, to nie. Jestem już w takim wieku, jestem szczęśliwa sama ze swoją osobą i moja córeczka daje mi tyle radości, że jak przyjdzie jakaś osoba to super, ale czy musi być? Nie musi być.