Janja Lesar zdecydowała, że nie chce mieć dzieci. "Moje życie nie jest przez to ubogie"

Janja Lesar wystąpiła w "Azji Express" ze swoją partnerką Katarzyną Zillmann, którą poznała w "Tańcu z gwiazdami". Podczas jednej z rozmów tancerka poruszyła temat bezdzietności z wyboru. Przyznała, że początkowo sądziła, iż jej podejście wynika z kariery i potrzeby zachowania niezależności. Z czasem zrozumiała jednak, że po prostu nie czuje potrzeby zostania matką. Podkreśliła przy tym, że szanuje kobiety, które marzą o dzieciach i odnajdują szczęście w macierzyństwie.

Janja Lesar już w okresie dorastania wiedziała, że nie planuje macierzyństwa. Początkowo nie potrafiła jednoznacznie wyjaśnić, z czego wynika ta decyzja.

Jak zaczęłam dorastać, to już wiedziałam, że nie chcę mieć dzieci. Najpierw nie wiedziałam, dlaczego: a bo to tancerka, bo chcę to robić, tamto. A potem, gdy zaczęłam być bardziej świadoma, to już wiedziałam, że na pewno nie chcę mieć dzieci – powiedziała.

Tancerka obawiała się, że nadmierna troska nie pozwoliłaby jej dać dziecku potrzebnej swobody. Wpływ na jej decyzję miały również niepokój o przyszłość i kierunek, w którym zmierza świat.

Po pierwsze, bałam się, że uduszę je swoją miłością, że nie dam mu żyć, bo będę się za bardzo martwiła, co może stać się złego. Ale później już nie podobał mi się ten świat, w jakim kierunku idzie. Po prostu nie chciałam zaryzykować, żeby komuś przysporzyć cierpienia – wyjaśniła.

Lesar podkreśliła, że brak dzieci nie oznacza dla niej pustki ani poczucia niespełnienia.

Od początku myślałam, że to życie chyba należy do mnie i że chcę je przeżyć bez tych zmartwień, bo mam ich sama i tak wystarczająco. Nie jest częścią mojego poczucia tożsamości posiadanie dziecka. Moje życie nie jest przez to ani ubogie, ani niczego w nim nie brakuje, bo po prostu jestem innym człowiekiem – zaznaczyła.

Lesar zaznaczyła, że potrafi dostrzec urok dzieci i chętnie spędza z nimi czas. Nie zmieniło to jednak jej podejścia do macierzyństwa.

Wiem, że są kobiety, które bardzo tego pragną, super się w tym odnajdują i są bardzo szczęśliwe. Ale to nie oznacza, że nie potrafię docenić pięknego dziecka, że nie widzę, jakie są słodkie, czy że z nimi od czasu do czasu nie obcuję. Ale swojego nie chciałabym mieć – podsumowała.