Natalia Kukulska uczciła rocznicę urodzin ojca. Jej wpis wzrusza, podobnie jak nieznane zdjęcia Jarosława Kukulskiego

Mój najwspanialszy Tata - Jarosław Kukulski. Dzisiaj obchodziłby 75 rocznicę urodzin. Urodził się 25 maja 1944 roku we Wrześni. Na jednym ze zdjęć jest wraz z mamą - Marią Czosnowską ( z domu ) i tatą Kazimierzem Kukulskim. Co wiecie o nim, jego twórczości? Zapraszam do moich osobistych wspomnień na stronie, którą stworzyłam z myślą o uczczeniu pamięci o nim - www.jaroslawkukulski.com. Oprócz bardzo osobistego, nowego wpisu jest tam mnóstwo informacji i zdjęć... Kukuła dał się lubić. Dał się kochać!!! - napisała Natalia na Instagramie

Dzisiaj przypada 75 rocznica urodzin mojego Taty - Jarosława Kukulskiego. Myśląc o tym momencie zawsze wyobrażałam go sobie pełnego radości, witalności i dumy z dzieci i wnuków oraz tego wszystkiego co osiągnął. Miałam nadzieję, że będziemy świętować razem. A jest co świętować. Choć odszedł zdecydowanie za wcześnie, bo w wieku zaledwie 66 lat, zostawił po sobie tyle dobra i tyle pięknych wspomnień. Mam go żywo w sercu i pamięci. Byliśmy bardzo blisko. Nasza relacja przeszła przez trudne próby ale może dlatego była tak silna i niepodważalna. Taka jest miłość. Tata był bardzo dobrym człowiekiem, często ponosił tego paradoksalnie złe konsekwencje. Na szczęście nie brakowało w nim dystansu do wszystkiego. Jego bystre poczucie humoru wraca do mnie jak bumerang. Często myślę, parafrazując moją piosenkę - co powiedziałby Tata i chyba wiem. Był typem wojownika. Walczył o swoje przekonania, o tych, których kochał. Bronił jak lew.Znam jego patenty, sposób myślenia muzycznego ale czasami potrafił zaskoczyć. Był ambitny choć znał swoją wartość i upierał się przy niektórych tezach i rozwiązaniach klasycznych. Mało kto wie, że miał bardzo charakterystyczny głos. I kaszel. Rozpoznawałam go z daleka. O - idzie Tata! Niski głos, lekko zachrypnięty. Nieidealna dykcja, taka bałaganiarska… Boże, ile bym dała by go znów usłyszeć, poczuć jego ciepło, przytulić się… Śni mi się czasami.Mam nadzieję, że gdzieś tu jest i widzi, słyszy… Wspomnijcie go w dniu jego 75 urodzin. Jest tyle piosenek, historii i zdjęć... choćby na tej stronie. Stworzyłam ją zaraz po jego śmierci. Było to mi poniekąd potrzebne. Dzisiaj dołączam biografię po angielsku i rosyjsku, którą w prezencie przysłał mi jego wielbicielka Paulina, której serdecznie za to dziękuję. Jutro na warszawskim Torwarze koncert “Życia mała garść” poświęcony jemu i mojej mamie. Znów tyle pretekstów do wzruszeń… Myślę, że byłby szczęśliwy słysząc nowe interpretacje swoich kompozycji. Szczęściem jest mieć takiego Tatę. Piszę “jest mieć” a nie było mieć. W tej kwestii nic się nie zmieniło.Natalia