Edyta Górniak o stracie dziecka. W poruszającym wpisie ostatecznie rozliczyła się z byłym partnerem

Wasza ogromna radość z Naszych spotkań wypełniła mnie ogromem piękna i wzruszeń, alepozwoliła mi także uciec od bólu..Kobiety, które doświadczyły poronienia często nie rozmawiają o tym z nikim. Nie wypłakują tego bólu na głos. Zostają samotne w swojej wewnętrznej żałobie. Zostają same ze wstydem, że ich organizm nie podołał... Musimy o tym rozmawiać i wzajemnie się wspierać. Przecież tyle Nas jest... (!)Ufam Mojemu Stwórcy. Bezwarunkowo.Jeśli związek dwojga ludzi miał okazać się niedojrzały, bylibyśmy egoistami chcąc dla własnego spełnienia skazać bezbronne życie na niewłaściwy dla niego Dom.Pan Bóg już to wiedział, zanim zrozumieliśmy to my.  (...)Tak, przeprowadziłam się z pięknego Los Angeles dla relacji, która przetrwała w swojej czystości zaledwie trzy miesiące, bo dalszy czas odsłaniał różnice w dojrzałości życiowej i właściwie był już nieustającą walką.Ale za to - mój Syn korzystając z Naszego pobytu w Polsce spełnia się dziś i realizuje w swojej wymarzonej szkole wojskowej.Nie liczą się więc przepłakane do świtu noce w obliczu szczęście mojego dziecka.Kolejny raz wierzę i dzielę się tym z Wami, by przywrócić niektórym nadzieję, że wszystko dzieje się po coś. Że w obliczu każdej niespełnionej nadziei jeszcze bardziej rozumiemy, co tak naprawdę jest w stanie dać nam szczęście. I co dla każdego z Nas jest wyrazem Miłości.