To ona podjęła decyzję o rozwodzie Diany i Karola. Oficjalny nakaz przyszedł "z góry"

Przepiękny ślub, wręcz bajkowa ceremonia. Wszystkie kobiety zazdrościły wówczas Dianie, która znalazła swojego księcia i to dosłownie. Niestety, okazało się, że młodzi niemal w ogóle się nie znali, a dodatkowo książę Karol był zakochany w zupełnie innej kobiecie. To przesądziło o tym, że małżeństwo nie mogło się udać.

Para wypełniła swój obowiązek - dała Koronie dziedziców. Nie byli jednak ze sobą szczęśliwi. Diana zachorowała na depresję i bulimię i nie otrzymała pomocy ze strony Pałacu. Wręcz przeciwnie, wymagano od niej, by podtrzymywała idealny obraz siebie, męża i ich małżeństwa.

Ostatecznie w 1992 roku ogłoszono "polubowną separację" między księżną Dianą i Karolem, a  28.08.1996 roku orzeczono rozwód pary.

Jeśli się jest członkiem rodziny królewskiej, nie dostaje się rozwodu ot, tak. Nawet nie można o nim pomyśleć. Zwłaszcza jeśli jest się następcą tronu. Na taki ślub musi wyrazić zgodę obecny król lub królowa. W przypadku Diany i Karola - Elżbieta II.

Po wycieku rozmowy Karola I Camilli, w której książę przyznawał, że chciałby być jej tamponem, a także wywiadzie Diany z Martinem Bashirem, Elżbieta II wysłała oficjalne listy, w których nie tylko zgodziła się na ich rozwód, ale wręcz tego zażądała. Czy królową kierował wyłącznie interes Korony, czy wreszcie zrozumiała, jak bardzo unieszczęśliwiają się nawzajem księżna Diana i książę Karol, którzy od lat byli małżeństwem jedynie oficjalnie?

Diana zachowała tytuł księżnej Walii, choć powinna była go utracić. To był gest ze strony Elżbiety II. Królowa zgodziła się też pozostawić byłej synowej sporo przywilejów w zamian za obietnicę, że ta nie oczerni nigdy rodziny królewskiej. Ugoda między byłymi małżonkami bardzo dokładnie precyzowała wszelkie kwestie zamieszkania i opieki nad dziećmi.

Niestety, księżna nie zdążyła ułożyć sobie życia po rozwodzie. Zginęła w tragicznym wypadku w sierpniu 1997 roku.