Ania Dąbrowska zdradza kulisy rozstania z partnerem: "Nie było nam łatwo"

Ania Dąbrowska to jedna z najbardziej znanych polskich wokalistek. Jej hit Nigdy więcej nie tańcz ze mną znają i kochają wszyscy fani.

Ania Dąbrowska o rozstaniu z Pawłem Jóźwickim

Milena Majek

24 marca 2016, 16:51

Ania była także jurorką w programie The Voice of Poland. Na słynnym krześle spędziła tylko jedną edycję. Artystka bez wątpienia należy do tych gwiazd, które ciężko namówić na zwierzenia. Niedawno zrobiła wyjątek i po raz pierwszy zdecydowała się opowiedzieć o rozstaniu ze swoim partnerem Pawłem Jóźwickim, z którym ma dwoje dzieci: pięcioletniego syna Stanisława i trzyletnią córkę Melanię.

Ania Dąbrowska po raz pierwszy o dzieciach i rozstaniu z partnerem. Dlaczego już nie są razem?

DLA CIEBIE
TYLKO U NAS! Marcin Hakiel odmówił udziału w "Tańcu z gwiazdami". "Jak cię ktoś tak potraktował..."

Tym razem Ania udzieliła kolejnego, obszernego wywiadu. W rozmowie z magazynem Viva! zdradziła kulisy rozstania z wieloletnim partnerem.

Nie było nam łatwo się rozstać, ale byliśmy zgodni, że chcemy podjąć taką decyzją, więc wszystko przebiegło sprawnie. Dogadujemy się, jesteśmy rodzicami. Myślę, że to była słuszna decyzja. Wszystko się uspokoiło. Dzieci znoszą wszystko lepiej kiedy widzą, że mama i tata, mimo, że nie mieszkają razem szanują się i potrafią ze sobą spokojnie rozmawiać

Ania wyjawiła też, jak znosiła początki macierzyństwa.

Kiedy po raz pierwszy zostałam matką, miałam duże poczucie niesprawiedliwości, że to ja muszę zostać w domu i być na każde zawołanie. Kiedyś mój dom należał wyłącznie do mnie. To była terapia szokowa. Z drugim dzieckiem już się nie cackasz. Wiesz, co cię czeka. Przy Meli frustracji było dużo mniej. Wszystko przebiegło szybciej i sprawniej

Artystka przyznała, że jej dzieci, jak na swój wiek, są już niezwykle dorosłe.

Gadamy ze sobą nieustannie. Myślę, że dzięki temu Mela jest twardsza. Spisuję jej teksty. Stasiek interesuje się z kolei poważnymi zjawiskami. Mela jest księżniczką. Rano nie włoży tej sukienki, bo musi mieć koniecznie tamtą. Myślę, że jestem łagodnym rodzicem, ale oczekuję szacunku. Jak coś mi przeszkadza w zachowaniu dziecka to nie manipuluję nim. Ale pozwalam dzieciom na dużo wolności. Wkraczam tylko wtedy, kiedy jest to naprawdę konieczne

Co myślicie o takim podejściu Ani? Też tak macie?